Circusleven: hoe fotograferen je beeld kan veranderen 2

Circus Bernardo 2018
Nog een half uur voor de voorstelling begint. De circustent vult zich met opgewonden kinderstemmen. De popcorn machine verspreid een heerlijke, bijna onweerstaanbare zoete geur. Vrolijke muziek klinkt door de ruimte. Kinderen en hun ouders zoeken de beste plekken rond de piste. De spanning stijgt. En dan gaan de lichten uit en spot aan.

“Verehrte Zuschauer, willkommen im Circus Bernardo!”

We zijn begonnen! Een complete show met acrobaten, clowns, slangenmens, paardenkunsten en koorddansen komt in anderhalf uur voorbij. Allemaal even leuk, knap en origineel. Drie volwassenen en twee kinderen. Een vader, moeder, zoon van 10, dochter van 7 en een nichtje vermaken het publiek. Weer die geoliede machine. Je moet wel echt circusbloed hebben om zo te kunnen en willen leven. Alles voor het applaus. Dat krijgen ze. En dat is zo verdiend!

Circus Bernardo 2018Circus Bernardo 2018Circus Bernardo 2018Circus Bernardo 2018

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Circusleven: hoe fotograferen je beeld kan veranderen 1

ciPAS_7670m

Mijn fotografen bloed ging harder stromen, toen ik langs het grote veld fietste. Waar normaal niets dan gras te zien is, verrees er nu een circus! Hoe vaak zie je dat nog? “Ik moet dit vastleggen,” dacht ik hardop. Prachtig toch? Het circus, de tent, de artiesten, de dieren, het vrije leven. Romantisch! Dus, stoute schoenen aan en vragen of de eigenaar van het circus net zo enthousiast is als ik. In mijn beste Duits (hahaha!) uitgelegd wat de bedoeling was en het bleek geen probleem.

De rest van die middag heb ik letterlijk met open mond toegekeken hoe een jong gezin met twee van de kinderen (de baby van 15 maanden sliep) en een nichtje het complete circus opbouwden! Echt ongelooflijk, wat een werk werd er verzet door allemaal. Als een geoliede machine. Ik had verwacht een aantal potige mannen aan te treffen, die de boel zouden opbouwen. In plaats daarvan werkt een prachtige, gastvrije familie keihard voor hun bestaan en hebben zij mijn nogal romantische beeld van het circus totaal veranderd. Het circusleven is niet romantisch. Het is absolute topsport! En dat respect zou de dag erna nog groter worden, maar dat vertel ik je in mijn volgend blog…

ciPAS_7584mciPAS_7586mciPAS_7604mciPAS_7614mciPAS_7595mciPAS_7616mciPAS_7621mciPAS_7639mciPAS_7661mciPAS_7648mciPAS_7625mciPAS_7674m

 

BewarenBewaren

Zussen portret

Pascale Drent Fotografie Studio ZutphenEr was enige discussie over achtergrond van de foto’s. Ze waren het niet direct met elkaar eens. Moest deze nu licht zijn of juist donker? Een donkere achtergrond geeft een meer intiem, omsloten gevoel. Een lichte juist meer open en luchtiger. Zelf ben ik fan van zwart op zwart. Donkere kleding op een donkere achtergrond. Alle aandacht gaat uit naar het gezicht en deze zussen zijn ook nog eens in het bezit van prachtig blond haar, ik wist het wel! Gelukkig gaf de moeder de doorslag en heb ik een mooie serie van de meiden kunnen maken. Het resultaat: niet alledaagse, volwassen portretten met een donkere achtergrond.  Het is een kado voor hun vader. Wat zal hij trots zijn!

Pascale Drent Fotografie studio ZutphenPascale Drent Fotografie studio ZutphenPascale Drent Fotografie studio Zutphen

Portret van een Labrador

brPAS_7255fbOf ik een portret van de hond kan maken? Een bruine labrador van anderhalf jaar…

Ik schiet een klein beetje in de stress. Als deze hond net zo goed luistert als die van mij, dan kan ik deel 1 van het rampenplan uit de la halen! Jake en ik schijnen elkaar niet altijd te begrijpen. Helemaal niet in nieuwe omgevingen. De mevrouw aan de andere kant van de telefoon legt uit dat ze graag een echt portret wil van herplaatser Bruno, haar allerliefste labrador. Het is voor de eerste eigenaar, die Bruno een beter thuis gunde. Het klinkt als een brave hond. Niet zo onbenullig als die van mij.. Ik ga ervoor.

Bruno blijkt een modelhond. Hij luistert perfect naar de baas en ik maak mooie foto’s. Niks rampenplan. Wat is het toch heerlijk als een hond begrijpt wat de bedoeling is. Het portret als aandenken voor het oude baasje is  onderweg!

Wil je ook een mooi portret van je huisdier? En denk je dat hij ook doet wat je wilt? Dan ga ik graag de uitdaging aan! Meer informatie of een afspraak maken doe je hier.

brPAS_7277fblabrador bruin portret studio Pascale Drent FotografiebrPAS_7246fb

 

Hoe maak je van gewone momenten bijzondere herinneringen?

“Voor je het weet zijn ze groot!” Cliché. Zeker. Maar als je kinderen hebt, weet je dat het waar is! Het gaat razendsnel. Dus je fotografeert, legt je leven vast. Maakt herinneringen van de gewone dingen,  vaste rituelen, onverwachte gebeurtenissen. Maar zou het niet leuk zijn om eens samen met je kind op de foto te staan? Met je hele gezin, met jou erbij in plaats van achter de camera? Ik neem het graag van je over. Met een kleine reportage van een dagelijkse bezigheid. En dat kan van alles zijn. De speeltuin, een verjaardag, wandelen in het bos met de hond, bezigheden thuis… heel gewoon nu, straks heel waardevol en bijzonder!

gewone momenten bijzondere herinneringen Pascale Drent fotografie familiefoto vriendinnengewone momenten bijzondere herinneringen Pascale Drent fotografie familiefoto vriendinnengewone momenten bijzondere herinneringen Pascale Drent fotografie familiefoto vriendinnengewone momenten bijzondere herinneringen Pascale Drent fotografie familiefoto vriendinnengewone momenten bijzondere herinneringen Pascale Drent fotografie familiefoto vriendinnengewone momenten bijzondere herinneringen Pascale Drent fotografie familiefoto vriendinnengewone momenten bijzondere herinneringen Pascale Drent fotografie familiefoto vriendinnen

Starten met een nieuw fotoproject

Als fotograaf maak ik, naast de opdrachten, ook graag eigen werk. Het liefst met een bepaald thema. Zo fotografeerde ik al 20 meisjes voor het Prinsessen Project, zelfbewuste Tieners met Stijl en op dit moment rond ik Bekend Zutphen af. Dus hoogste tijd voor een nieuw fotoproject! Ben jij geboren in 1969? Vrouw? En heb je grijs haar? Dan wil ik je graag uitnodigen om mee te doen aan mijn fotoproject ’50 én tinten grijs’! Hoe ik aan dit thema ben gekomen?

TINTEN GRIJS

Drie jaar geleden besloot ik te stoppen met het verven van mijn haar. Vanaf mijn 18e al grijze haren die ik toen prima kon camoufleren met highlights, later met complete verfbeurten. Van zwart naar oranje naar hoogblond. En weer terug. Leuk voor een tijdje, maar vooral de laatste jaren op zoek naar de juiste kleur. Altijd te laat met het bijhouden van de uitgroei. Ik was er nooit echt blij mee. Toen mijn haar door al dat kleuren aanvoelde als stro en afbrak, besloot ik dat ik er klaar mee was. Zo werd ik tinten grijs.

TE JONG VOOR GRIJS HAAR?

En terwijl ik geniet van mijn gezonde haar, wat ook nog eens goed kleurt bij mijn huid, blijk ik ook helemaal in de mode! Grijs is hip. Het nieuwe blond. Toch hoor ik dat leeftijdgenoten daar een andere mening over hebben. Het staat oud. Zij zijn er nog niet aan toe, vinden zichzelf te jong voor grijs haar. Dat verbaast me. Je bent toch zo oud als je je voelt? Of is het zo belangrijk om er jong uit zien?

HET LEVEN BEGINT BIJ 50

Volgend jaar word ik vijftig. Dat is wel een dingetje. Ik weet nog dat mijn moeder Sarah zag. Ik vond haar toen wel oud, geloof ik. Nu ben ik zelf aan de beurt! Echt 50 en tinten grijs. Maar ik voel me niet oud, ik begin net een beetje op gang te komen. Heb m’n draai gevonden, weet wat ik wil. Het kan toch niet zo zijn, dat ik de enige ben, met mijn grijze haar en (bijna) 50 jaar die er zo over denkt? Dat ga ik maar eens onderzoeken: een nieuw fotoproject is geboren!

Dus, waar zijn jullie, vrouwen geboren in 1969 met natuurlijk grijs haar? Vind je het leuk om mee te werken aan dit fotoproject, ben je bereidt naar de studio in Zutphen te komen en heb geen probleem met publicatie? Stuur me dan even een mailtje of reageer hier. Ik vind het leuk om je te ontmoeten!
27540876_1876713112401728_5007098493327539929_n